Yahu, matematik denilen bir bilim var, istatistik denilen bir mantık var. Her üç kişiden birinin ne yapacağını bilmediği bir ülkede sabahları trafik nasıl akıyor, bu insanlar markette hangi peyniri alacağına nasıl karar veriyor?
Açık konuşalım: Bu yüzde 30’luk kitle aslında “kararsız” falan değil. Onlar, Türk insanının doğuştan gelen o muazzam “stratejik uyanıklığının” ete kemiğe bürünmüş hali. Kararsız taklidi yapmak, bu coğrafyada bir hayatta kalma ve hepsinden önemlisi, siyasileri parmağında oynatma sanatıdır.
Bizim sözde kararsız seçmenimiz, elindeki gücün öyle bir farkında ki, adeta ülkenin gizli koalisyon ortağı gibi davranıyor. Bir siyasetçi mahalleye mi geldi? Bizimki hemen maskesini takıyor: “Valla başkanım, henüz tam netleşmedik, kafamız karışık.”
İşte o an siyasetçinin gözleri parlıyor. Vaatler havada uçuşmaya başlıyor: Parklar, bahçeler, bedava internetler, belki bir ihtimal iş sözleri… Bizim uyanık seçmen ise arkasına yaslanıp kahvesini yudumlarken içinden kıs kıs gülüyor. Çünkü biliyor ki, “Benim oyum garanti” dediği an, o siyasetçi bir daha o mahalleye uğramayacak. Kararsızlık, bu ülkenin en konforlu siyasi koruma kalkanıdır.
Gelelim teknik kısma. Sevgili anket firmaları, siz bizi gerçekten saf mı sanıyorsunuz? Bir toplumun yüzde 30’unun aynı anda, aynı konuda aylarca “kararsız” kalması teknik olarak mümkün değildir. İnsan beyni bu kadar uzun süre arafta kalmayı kaldıramaz, devreleri yakar.
Akşam ne yiyeceğine 10 dakikada karar veren, tuttuğu takımı 50 yıl değiştirmeyen, evlenirken iki ayda karar alan bu necip millet, sandığa gelince mi birdenbire felsefi bir aydınlanma yaşayıp “Ben aslında varoluşsal bir boşluktayım” moduna giriyor?
Yemezler. O yüzde 30’un en az yüzde 25’i, rengini çoktan belli etmiş ama anketöre söyleyip de durduk yere başını ağrıtmak istemeyen, ya da “Siyasiler biraz daha peşimden koşsun, havam olsun” diyen gizli uyanıklardan oluşuyor.
Sonuç olarak; karşımızda kararsızlıktan kırılan bir kitle yok. Karşımızda, koskoca genel başkanları, bakanları, adayları peşinden koşturup “Acaba ne istiyorlar?” diye uykusuz bırakan, siyaset arenasının gizli kukla ustaları var.
Anketörler sormaya devam etsin, siyasiler vaatleri sıralayadursun… Bizim “kararsızlar” bir pazar günü sandık başına gidene kadar o tatlı uyanıklığın tadını çıkarmaya, memleketin kaderini ellerinde bir top gibi çevirmeye devam edecekler. Ne diyelim, bu zekaya şapka çıkarılır!
